بر آن نيست كه ابو الحسن از مشايخ او بوده باشد ، بلكه بر خلاف آنچه آن فاضل مرقوم داشته دلالت مىكند ، چه آنكه خود نجاشى گفته است : « ما كتابهاى او را به توسط گروهى از اصحاب خود روايت مىكنيم » . پيش از اين بخشى از آنچه را كه مربوط به اين مترجم بود ، ضمن يادآورى از قاضى ابو الحسن على بن محمد بن يوسف مشار اليه ، ايراد كرديم . شيخ جمال الدّين على بن محمود حمصى « * » وى فاضلى دانشور و متكلمى باكمال بود از تأليفات او كتاب مشكاة اليقين فى اصول الدّين است كه من آن را در شهر بارفروش ( بابل ) ديده‌ام و نسخه‌اى از آن در نزد ما مىباشد . بعضى گفته‌اند كه اين كتاب از شيخ سديد الدّين محمود بن على حمصى است بديهى است اين انتساب ناشى از اشتباه نسخه‌بردار است . شيخ جمال الدّين ، پدر شيخ سديد الدّين محمود بن على بن حسن حمّصى رازى مشهور ، استاد شيخ منتجب الدّين و مؤلف كتاب التعليق الوافى در فن كلام است كه در باب ميم از اين بخش به شرح حال فرزند او طى گفتارى طولانى مربوط به اين مقام پرداخته‌ايم . در شرح حال فرزندش محمود نيز از او چنين تعريف شده است : « امام علّامه مغفور سلطان دانشوران اسلام جمال الملة و الدّين على بن محمود حمصى رازى » . مولى على بن مراد وى از دانشوران روزگار ما مىباشد . از تأليفات او انوار القرآن فى مصباح الايمان تفسير مختصرى است براى توضيح برخى از مواضع مشكله قرآن مجيد كه مشتمل بر

--> ( * ) براى چگونگى ضبط حمص و توجه به اينكه آيا مترجم از حمص شام است يا مراد از اين انتساب موضوع ديگرى است . ر ك : ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 346 .